Hel

De volgende blog kan als schokkend ervaren worden. Dus, even goed lezen. In deze serie bezoekt Edwin Pindahaai enkele uitgaansgelegenheden en geeft vervolgens een score. Deze week: De Hel. Hel, wat is dat nou exact?. Ik denk dat ik niet de enige ben. Als ik de Hel voor me zie denk ik aan vuur. Een plek zonder mogelijkheid om te staan. Alleen om te vliegen. Leuk? Nee hoor, je bent stuurloos en kan nergens heen. De kleur rood (van liefde) overheerst er. Verder zwart van alle gothics die bestraft worden voor hun overwegend chagrijnige gedrag op aarde. Een Rode Duivel in wit pak en figuren als Adolf Hitler, Saddam Hussein, een roodaangelopen Bennito Mussolini, Heath Ledger en Idi Amin (wat doet hij hier in Godsnaam) zweven er rustig rond. Ik zie Stalin een broodje cervelaat herkauwen. Die zat vermoedelijk in zijn broekzak toen hij stierf. Bij gedachtes zien wij beelden. Stilstaand of bewegend. Maar zaken als geluid of geur kennen we eigenlijk nauwelijks in onze gedachten. Ons beeld van de Hel is vrij gruwelijk, maar kan echt veel erger. Hoe zal het er bijvoorbeeld ruiken. Ik gok een trichomoniasis-achtige stank waar je niet gewend aan kunt raken. Alhoewel, hier twijfel ik sterk aan. Dan zou de Duivel er namelijk ook last van hebben. Dus… bij de poorten (inderdaad niet één poort, dat zou urenlange wachtrijen opleveren) van de hel krijg je vermoedelijk een prik van opvallend genoeg John Wayne Gacy Junior waardoor je gaat lijden aan een soort somatische waan. Je zult voortaan opvattingen hebben over je lichaam die niet overeen komen met de werkelijkheid en denken dat je ernstig stinkt. Dat niet alleen. De verdoemde ex-mensen raken ervan overtuigd dat bepaalde lichaamsdelen misvormd zijn. In de Hel moet het een niet te genieten herrie zijn. Uit onzichtbare, doch enormeuze speakers kanonneert telkens hetzelfde dramatische nummer van Rammstein gemixt met Oops!…I Did It Again van toekomstig hellid B. Spears. Krassende stadskraaien maken het vuige werk af. De Duivel dan? The Devil wears earplugs. Daaruit speelt op dinsdag Devendra Banhart altijd Live voor muziekkenner heer Duivel. Goed mens. Rest van de dagen fluisterrapt Typhoon nieuwe ideetjes in zijn hete oor. Conclusie: Als je de Duivel niet bent is de Hel geen pretje. Ik ga mooi naar de Hemel, ben wel gek.