Het schijnt dat slapen dodelijk is; de meeste mensen gaan slapend dood. Logisch gevolg: ik slaap sinds kort niet meer. Het begint me al aardig op te breken, die slapeloosheid. Ik zit bijna continu kapot te gaan. Maar er is een gouden middel dat mij door de moeilijke momentjes heen sleept: Enkhuizer Joden roomboter karamelstroopwafels met roombotersiroop. Het moet dan wel volgens traditioneel recept zijn, anders ben je alsnog de gebakken pisang.
Ik heb het echt nodig. Het is gewoon zo vreselijk lekker. De room die zaligmakend wegzwuigt in de bovenste torievlakken van de onderkaak. De boter op mijn tong gilt als clown om zijn acrobaat. En dan zwijg ik nog maar van de wafelstukjes die allerlei zielige dansjes doen in en rondom mijn tanden. Die dikke tanden van mij.
Ik kan het gevoel wel uitleggen, maar jullie moeten het gewoon zelf ervaren. Dus, stop met slapen en begin met Enkhuizer Joden roomboter karamelstroopwafels met roombotersiroop beste mensen. Weet alleen wel, dat als u eenmaal gestopt bent, u ook niet meer terug kunt. Maar voor wat hoort wat he?! Of niet? Aan u de keuze, beste ploerthonden!
