★★★★½
shoegaze
Eens in de zoveel tijd heb je zo’n album dat bij de eerste luisterbeurt als een vuiststoot midden in je gezicht aan komt. Dat had ik eerder bij The Black Angels. Ook bij de eerste keer Oneida begon mijn neus spontaan te bloeden. En recent nog bij the Gaslamp Killer. Dat waren artiesten die ik toen nog niet kende. A Place To Bury Strangers kende ik wel al. En toch zat ik met verbazing op mijn stoel bij de eerste luisterbeurt van hun nieuwe album Exploding Head. Grotere verbazing dan twee jaar terug, toen ik het debuut hoorde. Exploding Head is namelijk anders. Hij is harder. En dan te bedenken dat APTBS na hun debuut al de eerste band was waar ik aan dacht, als ik iemand harde muziek moest adviseren. Nu dus nog harder. De muziek stompt je in een hoekje van je kamer waar je vervolgens geniet met een bloedlip. Maar je vindt het lekker. Om van dit album te genieten moet je dan ook wel een beetje een masochist zijn. Als je dat bent, dan heb je echt goud in handen. Want wat een adrenalinestoot krijg je van deze plaat. Dan voel je je gewoon echt even te groot voor je huid.
Pindahaai
from zwijndrecht to eternity
