Black Joe Lewis & The Honeybears, 27-11-2009, Paradiso Kleine Zaal, Amsterdam
Op 27 juli dit jaar zou dit optreden al gaan plaatsvinden. Maar dat werd om duistere redenen afgeblazen. De Nederlandse aanhang verkeerde in onzekerheid. Zouden ze nog een keer komen? Ja, na maanden wachten komen ze dan uiteindelijk toch nog. Op een regenachtige novembernacht. Nacht ja, het concert wordt namelijk heel brutaal om half 1 ‘s nachts gepland. Nou goed dan, we hebben nu zo lang moeten wachten, dat kan er ook nog wel bij.
Black Joe Lewis en zijn Honeybears lijken wat goed te willen maken. Ze komen namelijk al 3 minuten voor de geplande aanvangstijd het podium op. Gewaagd zetten ze meteen al een meezingertje in met Big Booty Woman. Misschien ligt het aan het tijdstip, maar het publiek blijkt geen warming-up meer nodig te hebben. Meteen wordt er meegezongen en een paar blanken dansen als debielen.
Op het podium zeven man. Een drummer die hooguit een beetje de maat aangeeft, een gitarist, een bassist die al zwetend geconcentreerd zijn lippen een beetje beweegt en drie blazers: twee saxofonisten en een trompetist. De blazers die netjes op een rijtje staan bewegen hetzelfde en alle bandleden dragen een witte blouse. In scène gezet dus, maar het optreden komt toch nog redelijk eerlijk over. Dat is vooral de verdienste van Black Joe Lewis zelf, de enige op het podium in de kleding die hij gewoon graag draagt. Lewis schreeuwt, lacht en speelt gitaar met veel energie en relaxtheid tegelijk.
Veel nummers van het debuut Tell ‘Em What Your Name Is! komen langs. Vooral die nummers slaan aan in de halfvolle kleine zaal. Het publiek roept na afloop nog om een toegift, maar tevergeefs. Lewis en zijn band vinden het wel best. Zij hebben zojuist een solide showtje neergezet, waarbij vooral de band af en toe moet oppassen om niet te clichématig te worden.
