★★★
psychedelische dancepop
Vreemd bloed. Dat moeten de mannen van Yeasayer haast wel hebben. Het schiet vast alle kanten op door hun aderen. Net als hun muziek. In 2007 werden we al zeer aangenaam verrast door het debuut van het kwartet uit Brooklyn. All Hour Cymbals was wat mij betreft zelfs dé plaat van dat jaar. Niet eens zozeer dankzij de pakkende melodieën, het was vooral de combinatie van muziekstijlen die zorgde voor een unieke sfeer. Vreemde electrobliepjes, Afrikaanse invloeden, een folkrandje en de nodige psychedelica. Wat is daar bijna drie jaar later van over? Van de debielheid van de band alles. Maar het geluid van toen is flink op de schop gegaan. Weg Afrikaanse invloeden, weg folk. Ik moest twee keer slikken voor ik het durfde op te schrijven, maar in feite is Odd Blood gewoon een verkapte dance-plaat geworden. Is dat erg? Ja, in dit geval wel, want wat Odd Blood voornamelijk een danceplaat maakt is het feit dat het nogal repetitief is allemaal. Liefhebbers van Merriweather Post Pavilion van Animal Collective (die ook vrij repetitief is) zullen dit wel kunnen waarderen en het geniaal noemen. Maar dat is het zeker niet. Geniaal, dat was All Hour Cymbals. We moeten het dit keer doen met drie lekkere nummers (Ambling Alp, Madder Red en O.N.E. (wat nog best een hitje kan worden)) op een enigszins onsamenhangende plaat. Odd Blood is vooral teleurstellend omdat je weet dat er veel meer in zit bij Yeasayer.
Pindahaai
from zwijndrecht to eternity
bij laatste nummer moest ik idd ook denken aan Animal COllective. Maar dit is 1000% beter dan die beesten hoor. Ik zou het wat tijd geven