Van zijn laatste spaargeld kocht Bas een stoeptegel. Hij noemde de tegel Lampje, naar het lampje van Wille Wortel waar hij zo´n hekel aan had. Het eerste wat Bas met Lampje deed was meteen het laatste. Hij gooide het door het raam van zijn overburen om daar vervolgens aan te bellen en de tegel terug […]
De belangrijkste vogel in mijn leven is Bernie McInflush, een krokodilwachter. Helaas heb ik hem nooit kunnen bedanken voor zijn goedheid. Maar ik begon dan ook pas na zijn dood te begrijpen dat Bernie een goede vogel was.
Eén volle zwaai met een kukru. Mijn broers kop was van zijn romp gescheiden. Ik kan me nog goed herinneren hoe zijn ontlichaamde kop mij vanuit het water in het rijstveld angstig aankeek. Er gaat geen minuut voorbij dat ik die kop niet voor me zie.
Ooit waren we allemaal zeedieren. Ik vermoed dat niet iedereen van hetzelfde zeedier afstamt. Van sommige mensen weet je zeker dat ze een schaaldier zijn geweest, anderen doen weer meer aan een kwal denken. Ikzelf voel een krachtige verbondenheid met de pindahaai.
Oost west, thuis best. Dat moet de Nederlandse skileraar Pritsjert Bruinvuist gedacht hebben toen hij op het eilandje Texel een vrouw voor een paard aanzag. ,,In Nepal, waar ik skileraar ben, lijken alle paarden op vrouwen en vice versa”, zegt Bruinvuist. ,,Dat geeft op zich helemaal niet, maar op Texel gelden andere regels.” door Hein […]
Hansworst, hoe zou dat smaken? “Naar Hans”, zei mijn parkiet Igor altijd parmantig als ik die vraag voor de zoveelste keer hardop aan mezelf stelde. Igor had overal een antwoord op. Het was best een aardige parkiet, maar zijn verhalen over ‘vroeger in de tropen’ werkten soms op mijn zenuwen. Igor was in een dierenwinkel […]
Stinkend als een oude figuurzaag, begon Ben te mijmeren over zijn verleden. ‘Gouden rivieren! Krochten van villa’s! Jacques Brel met een nauwe banaan.’ Zo deed Ben vaak zijn verhaal. Met losse termen. Maar iedereen begreep direct wat hij bedoelde. ‘En toen spijkerde ik dat sletfiguur met een moer door haar kut aan een Japans tuinhuisje.’ […]
‘Het ruikt hier naar hond!’. Ik roep het in de wachtkamer bij de huisarts. Een grote neger voelt zich aangesproken en gaat vlak voor mij staan. Hij kijkt me aan. Ik weet niet goed wat ik er mee aan moet. Moet ik hem nu onderdanig aankijken, of moet ik hem vragen of ik wat van […]
Ik ben jarig. Dat doet mij altijd denken aan mijn geboortedag: 4 augustus 1990. Dat was de warmste dag van het jaar. Althans, dat zegt mijn moeder altijd. Of dat in deze een betrouwbare bron is weet ik niet zeker. Nuja, laat ik het maar geloven, mijn vader bevestigt het namelijk.
